سه شنبه سیزدهم آذر 1386

تور عکاسی پاییزی

سوال:وقتی یک «عشق عکاسی و خبرنگاری» یک دوست خبرنگار عکاس پیدا می‌کنه، چه اتفاقی می‌افته؟!
جواب: جفتشون سر ذوق می‌یان و باهم تور عکاسی می‌گذارند!
و این دقیقاً کاری بود که من و پریزاد عزیز کردیم.
 یکی از کسل‌کننده‌ترین کارهای دنیا اینه که تو دوربین نداشته‌باشی و با یک عشق عکاسی همسفر بشی! واقعاً دیوانه‌کننده است هم برای عکاس که مدام باید غرزدن‌های همراه را تحمل کنه و لذت عکاسی از بین می‌ره و هم برای همراه که مدام باید منتظر عکاس باشه تا کادر دلخواهش را ببنده، عکس بگیره و...
اما اگر دو تا عکاس با هم عکس بگیرند واقعاً تجربه عالی‌یه... مخصوصاً اینکه در اصفهان بخواهی عکاسی کنی و از پاییز!... فوق‌العاده است... می‌توانی ساعتها در پارکها بگردی.... ما مادی نیاسرم و پارک بعد از پلهای غدیر را برای این تور عکاسی انتخاب کردیم.
- این سگ کوچولوی بانمکِ سه ماهه، آمده بود تا روی چمنهای مادی نیاسرم بازی کنه. خانم و آقای صاحبش هم از پنجره‌ی خانه‌شان مراقبش بودند. رفتیم تا ازش چند تا عکس بگیریم. نشسته بودم، می‌خواستم چند تا عکس بانمک بگیرم. خانوم صاحب، گفت:«صداش بزنید: عسل! نگاهتون می‌کنه.»... چندبار تکرار کردم، عسل! یک دفعه، پرید به طرفم و من که سریع خودم را کشیدم عقب و...
- چندتا پیرمرد بامزه هم توی پارک دیدیم که نشسته بودند، ورق بازی می‌کردند، قلیون می‌کشیدند، چای می‌خوردند و خاطره تعریف می‌کردند. خیلی جمع بانمکی بود!... «سَق نَزِن! خشتِس!»
- داشتیم از برگ خشکهای روی زمین عکس می‌گرفتیم. یک نفر موتوری می‌آید با لحن «مسئولانه»ای می‌گوید:«می‌شه بپرسم برای چی از این برگها عکس می‌گیرید؟!»... کاش می‌فهمیدم این رسم متلک گفتن چه دردی را دوا می‌کنه؟!...
خلاصه این که از صدو خرده‌ای عکس پاییزی که در تور 2ساعته‌ی «به دنبال پاییز»! گرفتم، این چند تا را براتون اینجا می‌گذارم.

-->لینک به آلبوم عکسهای پاییزی اصفهان (مجموعه ۱۸عکس با موضوعات:سگ کوچولو، نماهای زیبایی از پل خواجو، عکاسی سایه‌ها، ردیف درختان رنگین پاییزی، کشتی چوبی و...)

    

    

  

نوشته شده توسط نفیسه در 9:43 | | | لینک به این مطلب